ਸ਼ਿਆਮ ਸੁੰਦਰ ਵਿਆਸ
ਪਾਣੀ ਦੀ ਸਰਕਾਰੀ ਟੂਟੀ ਤੋਂ ਪਾਣੀ ਭਰਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਭੀਡ਼ ਜਮਾਂ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਘੜਾ ਭਰ ਗਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਬੁੱਢੀ ਮਾਂ ਤੋ ਘੜਾ ਚੁੱਕਿਆ ਨਹੀਂ ਸੀ ਜਾ ਰਿਹਾ । ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਧੀਰਜ ਬੁਡ਼ਬੁੜਾਹਟ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਲੱਗਾ।
ਮਣਕੂ ਨੇ ਘੜਾ ਹਟਾਕੇ ਆਪਣੀ ਬਾਲਟੀ ਟੂਟੀ ਹੇਠ ਕਰਦਿਆਂ ਕਿਹਾ, “ਬਹੂ ਦੇ ਮਹਿੰਦੀ ਲੱਗੀ ਐ, ਜੋ ਤੂੰ ਆ ਗਈ?”
ਲਾਚਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੁੱਢੀ ਮੂੰਹੋਂ ਨਿਕਲਿਆ, “ਉਹਦਾ ਪੈਰ ਭਾਰੀ ਐ।”
ਮਣਕੂ ਨੂੰ ਲੱਗਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਕਈ ਘੜੇ ਪਾਣੀ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਵੇ। ਉਹਨੇ ਘੜਾ ਚੁੱਕਿਆ ਤੇ ਬੁੱਢੀ ਦੇ ਦਰਵਾਜੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਆਇਆ।
-0-
